Introductie

Madelief

Herinnering van Madelief

Zomer

Herinnering van Zomer (13 jaar)

Julia

Uit het weblog van Julia Veldman

Karel

Herinnering van Karel

Madelief

Daan

Geen woorden heb ik, voor dit grote grote verlies. Anders dan “wat had ik graag gewild dat je er nog was” kan ik niet over mijn lippen krijgen. En ik hou van je. Maar dat spreekt vanzelf. Toen ik dit begon te schrijven kwamen de woorden dan ook niet vanzelf. Opeens realiseerde ik me dat woorden over het heden nu ook niet nodig zijn. Ik heb geen toekomst met je, maar wel bijna 20 jaren verleden. Wat hebben we veel meegemaakt he? Vanaf nu draag ik al mijn herinneringen aan jou diep in mijn hart, en als ik eraan denk kan ik niet anders dan alleen maar glimlachen. Je was zo’n fijne, Daan!
Met jou en Tessel zaten we als kleine ukkies vroeger eindeloos in bad, en o wat paste dat makkelijk! Je wilde altijd met ons spelen, maar we lieten je nooit. En mocht je wel met ons spelen, was jij steevast de ezel op wiens rug wij tochtjes maakten. Voor het slapengaan dronken we in onze pyjama’s anijsmelk in de keuken, het liefst allemaal op schoot bij Martin, maar ook dat paste toen nog! Lieve Daan, lang was jij ‘het broertje van’, maar ik begon steeds meer van je te houden. Tot je gewoonweg uitgegroeid was tot 1 van mijn liefste vrienden. Met jou speelde ik op die legendarische middag Cosmos uit! Eindelijk! En speelden we geen Cosmos, dan was het wel het Mickey Mouse-spelletje waarbij we eindeloos feestjes gaven.
Toen je 4 was heb je me verteld dat je verliefd op me was. Één van de schattigste dingen die ik ooit heb meegemaakt. Tessel dacht echter dat je je vergiste! Je kon toch moeilijk verliefd op mij zijn als zij er ook nog was? Was je dan niet verliefd op haar? Hierna sprak ik met je af dat je ten alle tijden een kus van mij mocht.
Op Kudelstaart hebben we een ochtend eindeloos aan de waterkant gezeten met z’n drietjes. Allemaal een visnet, te wachten en te hopen. Maar we vingen een vis! En jij was de stoerste, want jij durfde hem wel even aan te raken. Daarna lieten we hem gewoon zomaar op het droge liggen, konden we hem nog even aan Karin en Martin laten zien.
Daan, soms sprak ik je niet veel, maar altijd kreeg ik opeens weer een grappig smsje van je. Ik kon op je bouwen en wist dat áls er wat was jij altijd voor mij klaar stond. Je kwam mijn kamer verven en fixte van alles in ons huis. En als ik je dan zag wisselden we altijd verhalen uit over scharrels/liefdes etc, waarbij ik, tot jouw grote ongenoegen en frustratie altijd meer van jou wist te ontfutselen dan jij van mij.
Jij hebt mij onder andere gevormd tot wie ik ben, met vele “wijze levenslessen”. Mijn taal was te “oma” en dus leerde jij me hippe woorden. En wat leerde je me veel over zeilen en andere (technische) dingen. Skutsjesilen was met jou een feest!
Lieve Daan, jij stuurde mij het mooiste smsje dat ik ooit gehad heb na onze eerste en enige ruzie. Wat had ik de avonturen waar je het toen over had graag nog verder met je beleefd!!!!
Alle Kerstmissen met jou waren in ieder geval avonturen en onvergetelijk. Rennen in de duinen, met die maffe narrenmutsen, lichtgevend jojo-en midden in de nacht, “bidden” voor het eten, maar jij vond het maar onzin, met z’n drieën in die minikamer in het huisje op Texel, onze gezichten gipsen, wintersport: met z’n drieën dwars in een bed, vuurtjes in de open haard, kaarsen maken en het raam dat door de kaars kapot ging, we hebben het allemaal samen meegemaakt. 1 kerstmis ging je in ene 100.000 minuten achter elkaar hardlopen. Ik stond perplex, maar dat hoorde allemaal bij je flitsende roeicarrière. Lieve, ultieme topsporter van me, ik ben zo trots op je. Ik had je zo graag nog zo vaak de sterren van de hemel zien roeien.
Daan, letterlijk grootste man met het allerkleinste hartje, we zouden nog altijd een keer gaan cruisen in mijn Opel Kadett!! Je leven was zomaar over door een noodlottige wending. Je hebt ons eraan herinnerd dat we elke dag moeten leven alsof het de laatste is. Ik hoop dat je weet hoe waardevol je bent geweest, in al onze levens. Zo vroeg had er nooit een einde aan mogen komen.
Ik kan nog uren doorgaan met mooie herinneringen aan jou, en dat zal ik, maar niet nu. Lieve lieve Daan, je was een prachtig man, ik zal je vreselijk missen!