Daan Brühl

Introductie

Volkskrant

VIVA

Roeien

SamenRAAPsel

Het enigma Dirk Uittenbogaard

Denken in kleine stapjes

VK interview Dirk Uittenbogaard

NLroei Herdenking Daan 2020

ROEIEN, Maandblad van de KNRB, Jaargang 64, Nummer 785




In memoriam: Daan Brühl

Daan Brühl (24-11-1990 – 26-07-2010) werd op veertien jarige leeftijd lid van roeivereniging Willem III. Daarvoor was Daan een enthousiast basketballer. Door een knieblessure was hij een tijdje uit de roulatie en ging op advies van een oom roeien.
Direct bleek dat Daan aanleg voor roeien had. Door het basketballen was zijn coördinatievermogen goed ontwikkeld. Velen zullen zijn indrukwekkende handstanden op het vlot nog wel herinneren. Met Dirk Uittenbogaard vormde Daan in zijn eerste roei-jaar een snelle dubbeltwee. Zij wonnen overtuigend goud op de Coupe de la Jeunesse. Het seizoen daarna speelde de knieblessure weer op en roeide Daan nauwelijks wedstrijden. Wel was hij veel aan het zeilen op de Westeinderplassen, waar zijn familie een woonboot bezit. Zeilen kon hij heel goed. Met zijn vader, neven en ooms was Daan de jongste winnaar ooit van de “Stront race”, een non stop zeilwedstrijd in skûtsjes en tjalken van Workum naar Warmond v.v. Zijn laatste junioren jaar trainde Daan met een grote vrienden groep bij Willem III en sloot de winterperiode af met winst op de Heineken en de Head. Mede door de fameuze “turbo” halen van Daan en zijn maatjes. Dat seizoen roeide Daan met Dirk, Freek Robbers en Allard van der Hoven in de dubbelvier. De ploeg behaalde brons op de junioren WK.
Daan bleef in zijn eerste senioren jaar lid van Willem III. Daarna werd hij lid van Nereus. Zijn eerste kennismaking met Nereus was toen hij inviel in de oude acht op de Heineken Roeivierkamp. Hij voelde zich direct thuis, na enige tijd werd hij lid en ging in het Nereus huis “De Kade” wonen. Beide senioren jaren nam Daan deel aan de WK onder de 23, in de dubbelvier. Na terugkomst van de laatste WK ging het mis. Door een samenloop van omstandigheden begaf Daan zijn hart het. Niets van zijn toekomstplannen, zoals studie fysiotherapie en voortzetten van zijn roeicarrière, kunnen worden verwezenlijkt. Iedereen zal zijn eigen herinneringen aan hem blijven houden. Daan is er niet meer. Een groot gemis voor ons allen en met name zijn ouders, zus Tessel, broer John, familie en vriendin Amber.

Rob Robbers, juniorenbondscoach van de KNRB